Το
βράδυ της 6/ 12 δεν θα το ξεχάσουμε εύκολα. Όχι γιατί η δολοφονία του
Αλέξη ήταν αδιανόητη. Η κρατική βία όσο και αν προσπαθεί να συγκροτηθεί
σε πιο παραγωγικές εκδοχές κυριαρχίας θα παλινδρομεί διαρκώς στις
απαρχές μιας δαπανηρής μορφής βίας, διατηρώντας στη δομή της ένα
(παρα)κράτος που δεν πειθαρχεί στις επιταγές της νεωτερικής
πειθάρχησης, επιτήρησης και ελέγχου των σωμάτων, παρά επιλέγει την
εξόντωση του ανυπάκουου σώματος, πληρώνοντας το πολιτικό τίμημα που
συνεπάγεται η επιλογή αυτή.

Continua la lettura di η (αυτο)καταστροφή είναι δημιουργία… →